در مقابل نيز فهرى به نبوت پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه وآله شك و ترديد وارد نمود . ابوطفيل چنان وانمود كرد كه گويا ماجرايى در كار نبوده و هيچ نمى داند ، آن جا كه مىگويد : از نزد او ( اميرالمؤمنين عليه السلام ) در حالى كه سخنانش برايم ناخوشايند بود ، خارج شدم . با زيد بن ارقم برخورد كردم و به او گفتم : از على شنيدم كه چنين و چنان ادعا مىكند ! زيد گفت : مگر تو نمى دانى ؟ من خودم از رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله شنيدم كه در مورد او چنين مى فرمود . « 1 » گروهى نيز همه را كتمان كردند و امام عليه السلام آنان را نفرين كرد كه از جمله آن‌ها عبدالرحمان بن مدلج ، جرير بن عبداللَّه بجلى ، يزيد بن وديعه ، زيد بن ارقم ، انس بن مالك و براء بن عازب هستند . احمد بن حنبل از عبدالرحمان بن ابىليلى نقل مىكند كه او در محل رحبه حضور داشت . امير مؤمنان على عليه السلام فرمود : انشد اللَّه رجلًا سمع رسول اللَّه صلى اللَّه عليه وآله وشهد يوم غدير خم إلّاقام ؛ هر كس را كه در روز غدير شاهد سخن پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله بوده سوگند مىدهم كه برخيزد . دوازده نفر برخاستند و گفتند : هنگامى كه پيامبر دست او

--> ( 1 ) . مسند احمد : 4 / 370 ، الخصائص : 100 ، البداية والنهايه : 7 / 346 ، الرياض النضره : 2 / 223 .